Αφιερωμένο στις φιλόξενες μητέρες μας

Αφιερωμένο στις φιλόξενες μητέρες μας

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Όταν ένα άτομο είναι τυχερό στη ζωή του μπορεί να βιώσει πρόσωπα, γεγονότα, και καταστάσεις πέντε γενεών. Υπολογίζοντας κάθε γενεά κατά μέσον όρο 30 έτη φτάνουμε συνολικά τα 150 χρόνια ιστορίας. Γνωρίζοντας παππού-γιαγιά, γονείς, και αργότερα ο ίδιος γίνεται παππούς φτάνουμε στις 5 γενιές με την Προ υπόθεση να είναι τυχερός στη ζωή του και να μπορεί να καταγράφει όλα αυτά που βίωσε.
Η πολύτεκνη οικογένεια μου , ένας από τους μεντορές μου η γιαγιά μου Αλεζαγού, μητέρα της μητέρας μου , ο ηλικιωμένος πατέρας μου με μεγάλη διαφορά ηλικίας με τη μάνα μου, που έμεινε χήρα 32 ετών με 5 παιδιά ηλικίας 11 έως 4 ετών, απόκτησε 11 (2,4,1,1,3) εγγόνια (με τη σειρά γέννησης των 4 παιδιών) και τώρα στο στάδιο του παππού έχω από το άμεσο σόι των αδελφών μου 8 (1, 5, 1, -,1) εγγόνια (με τη σειρά γέννησης των 4 παιδιών) και 11 ανίψια 7 παντρεμένα και 4 ανύπαντρα.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Χτες 7-9-2021 ημέρα αργίας εδώ στο Ντουμπάι επισκεφτήκαμε το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο, το ενυδρείο και το μόλ ,ενώ αν ήμουν στην Ελλάδα θα πήγαινα στη Βραχοπαναίτσα που γιορτάζει σήμερα της ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ, και μικρός πήγαινα εκεί με το θείο μου Βαγγέλη Βακρινο πουλώντας παστέλι με μέλι ,κρύο νερό και αναψυκτικά, με έδεσμα τη γουρνοπούλα ,το πανηγύρι και τα μουσικά όργανα.
Η διαδρομή από εδώ που μένουμε μέχρι τον πύργο είναι 20-25 λεπτά χωρίς μεγάλη κίνηση. Στη διαδρομή μέτρησα περίπου 80 γερανούς σε διάφορα κατασκευαστικά έργα που φωτογράφισα και δημιουργούνται δεκάδες χιλιόμετρα δρόμοι. Εκείνο που σε εντυπωσιάζει είναι οι δρόμοι και η τριπλή γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης, η αυστηρή τήρηση των νόμων , και η προστασία των θαμώνων με διαχωριστικό. Οι τιμές για το ποτό και το γλυκό δεν ήταν υπερβολικές, στο μέρος που καθίσαμε.
Στην οδό Πανεπιστημίου, στην Αθήνα, μειώθηκε η κυκλοφορία, ο Δήμαρχος τη στόλισε με λεβάντα, αγριολούλουδα και ό,τι παραπέμπει σε άγρια φυτά, με έναν κομψό τρόπο. Αυτή βέβαια είναι και η νέα τάση της μόδας. Τα αγριολούλουδα, αυτά που αποξηραίναμε μαζεύοντας στις σχολικές μας εκδρομές και στα κτήματά μας ,την εποχή του 1950 έως 1970, επέστρεψαν διεθνώς , για να γαληνέψουν την ψυχή ,που καταπονείται μεταξύ πλαστικών, σιδήρου και πυριτίου, αφού είχαν μπει για τριάντα χρόνια στο περιθώριο, με πολλή έπαρση, ως κακότυχα, εμπρός στις ανέσεις της τεχνολογίας. Τα ψηλά κτίρια γέμισαν ανθισμένη λεβάντα, ακόμη και φραγκοσυκιές έχω δει να κάνουν φραγκόσυκα, σε ταράτσες πολυκατοικιών στην Αθήνα.
Η γιαγιά Θυμιούλα γεννήθηκε προς το τέλος του 1900.Η καταγωγή της ήταν από το χωριό Μήλα Μεσσηνίας και ζούσε στον Μελιγαλά με τους γονείς της, τον μεγάλο αδελφό της Κώστα και τις δύο αδελφές της. Είχε χάσει το ένα της μάτι σε μικρή ηλικία, γι αυτό και άργησε να παντρευτεί. Στον πόλεμο του Σαράντα σκοτώθηκε ο αδελφός της στην Αλβανία και ο πατέρας της έπεσε θύμα στη Πηγάδα του Μελιγαλά. Η Θυμιούλα παντρεύτηκε στις αρχές το 1920 τον
εξηντάχρονο Ανδρέα, που επέστρεψε στη Βαλύρα ,μετά τον θάνατο της συζύγου του Καλλιόπης, στη Βοστόνη. Έκαναν πέντε παιδιά. Ο Ανδρέας πέθανε από γάγγραινα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, στη Βαλύρα. Τα παιδιά της Θυμιούλας μετανάστευσαν στη Βοστόνη και οι αδελφές της στο Σικάγο. Τα παιδιά της , εκτός από την πρώτη της κόρη Μαρία, που έμεινε ανύπαντρη, αποκαταστάθηκαν καλά, απέκτησαν περιουσία και οικογένεια.
Η Θυμιούλα ζούσε με την ανύπαντρη κόρη της στη Βοστόνη και πέθανε σε ηλικία εκατό χρονών, ενθυμούμενη τη Βαλύρα και δοξάζοντας τον Θεό ,που ποτέ δεν εγκατέλειψε αυτή και τα παιδιά της. Είχε μία τσάντα με τη ταυτότητά της, το μαντηλάκι της, όπως στη Βαλύρα και ένα σακουλάκι γεμάτο μικρές εικόνες παλιές και νέες , ιδίως με τον Ιησού Χριστό και τη Παναγία.
“ Ενθυμούμαι μετά παρρησίας”, εκείνες τις δύσκολες μέρες της φτώχειας και ανέχειας στο χωριό , που τις περνούσαν πολλά παιδιά με ένα ζευγάρι παπούτσια το χρόνο και με μία αλλαξιά ρούχα για το σχολείο, αλλά με το βιβλίο στο χέρι και γεμάτη την αίθουσα του κατηχητικού, ανελλιπώς κάθε εβδομάδα και για όλη τη σχολική χρονιά.
Είμαι ευγνώμων και ουδέποτε θα ξεχάσω τη συμμετοχή μου στα μαθήματα του Κατηχητικού Σχολείου, με τον πατέρα Κωνσταντίνο Σφήκα ,στον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου Βαλύρας ,κατά την χρονική περίοδο 1965 έως 1969.Κρατώ στα χέρια μου το σήμα του κατηχητικού που μας έδωσε κατά την λήξη του κατηχητικού στην έκτη Δημοτικού, δώρο ζωής ,ο τότε διάκονος Κωνσταντίνος Σφήκας, ο παπά Κώστας μας , έτσι τον λέγαμε, πριν ακόμη χειροτονηθεί ιερέας και παλινδρομώ στην ηλικία της αθωότητας και προσμονής για ένα καλύτερο αύριο, “να αριστεύσω, να περάσω στις πανελλήνιες εξετάσεις, και να μπω στο πανεπιστήμιο”. Μέχρι εκεί έφτανε ο παιδικός νους μου.
Έγραψε ο Γιώργος :
“ Η Άνοιξη είναι παντού, μας φωνάζει η ανθισμένη φύση με τα όμορφα λουλούδια, ας χαιρόμαστε όσο μπορούμε για να αντιστεκόμαστε στην πανδημία και να προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Θυμάμαι στο χωριό μας που οι νοικοκυρές ασβέστωναν τις αυλές, τους τοίχους των σπιτιών ,όλους τους χώρους, το λευκό χρώμα κυριαρχούσε και ξεκούραζε τα μάτια και την ψυχή μας για να γιορτάσουμε το Πάσχα τόσο όμορφα, τόσο αγνά, τόσο λυτρωτικά.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Χτες 21-4-2021 το επισκεφθήκαμε οικογενειακά περιμένοντας να έλθει η κόρη μας από την εργασία της. Το ίδιο σκηνικό παντού, τεράστια πάρκινγκ αυτοκινήτων, μαγευτική είσοδος και όλα συσκευασία σε ένα. Περιλαμβάνει συγκροτήματα αγορών εμπνευσμένα από διάφορες χώρες με χιλιάδες καταστήματα και διάφορα τοπικά προϊόντα, λούνα παρκ, ταξί, πολλά συντριβάνια, και τεχνική λίμνη για κρουαζέρια. Και φυσικά όλα επί πληρωμή .Είναι μαγευτικός χώρος για μεγάλους και μικρούς.
Σε έναν χώρο συνυπάρχουν το άγαλμα της Ελευθερίας, ο Πύργος του Άιφελ, Το Ταζ Μαχάλ το Μπιγκ Μπεν, το καλοσιαίο μαζί με τον πύργο της Πίζας και πολλά άλλα. Ίσως είναι ιδανικό για παιδιά περισσότερο.
Ανοίγει στις 4: 00, το απόγευμα αλλά θα συνιστούσα να έρθετε πιο αργότερα όταν αρχίζει να σκοτεινιάζει, και ο καιρός δροσίζει. Είναι ένα ωραίο μέρος για να δοκιμάσετε διαφορετικά τρόφιμα από άλλους πολιτισμούς. Εμείς δοκιμάσαμε τοπικούς λουκουμάδες με σιρόπι από χουρμάδες.
Χτες 19-4 - 2021 επισκεφτήκαμε οικογενειακά τους κήπους στο Ντουμπάι. Η διαπιστωσή μου είναι ότι το χρήμα φέρνει χρήμα. Πάρκινγκ, είσοδος, κέντρα ψυχαγωγίας, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, αναψυκτήρια, ξεναγοί, φύλακες, ταξί, σουβενίρ, μικροπωλητές, θέσεις εργασίας. Οι κατασκευές ξεπερνούν κάθε φαντασία, κάνοντας το τεχνητό φυσικό, και σε μαγεύει η ποικιλία χρωμάτων ,κατασκευών, προσαρμογής των φυτών, οι κήποι, οι λιμνούλες, οι διάφορες θεματικές ενότητες, τα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα για περιήγηση όλης της έκθεσης, και η ηρεμία που νιώθεις, με τη δύση του ήλιου απολαμβάνοντας χρώματα και αρώματα.
Αν κάτι άξιζε το κόπο να μη καταργηθεί από το πρόγραμμα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης , είναι αδιαμφισβήτητα οι γυμναστικές επιδείξεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς . Ιστορικά ξεκίνησαν το 1883 και έληξαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970, για “εκπαιδευτικούς λόγους”, όπως τη παρακώλυση του συνολικού εκπαιδευτικού προγράμματος, λόγω μεγάλου χρόνου προετοιμασίας των μαθητών και επένδυση πολλών ωρών από το εκπαιδευτικό προσωπικό. Επίσης η ομοιογένεια , η ομοιομορφία και η ευταξία των μαθητών, η πειθαρχία στις γυμναστικές επιδείξεις ήταν ενάντια στους διεθνείς στόχους της εκπαίδευσης, ήταν μέσα για να αναθρέψει η κοινωνία νέους ναζί και προτιμήθηκαν οι άνευ ορίων, αυτόνομες τάσεις, μιας διεθνώς επαναστατημένης , χωρίς βασικό προσανατολισμό νεολαίας, υπό τη σκέπη μίας άνευ υπόστασης δημοκρατίας. Μαζί με τις γυμναστικές επιδείξεις έληξε και η ευγενής άμιλλα, η ιδέα του αθλητισμού στα πρότυπα των αρχαίων Ελληνικών αγώνων, όπως των Ολυμπιακών αγώνων με έπαθλο το κότινο, το στεφάνι από ελαία.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Έχουμε επισκεφτεί τα 3 από τα 10 τοπ μέρη που υπάρχουν στο Ντουμπάι. Μετά την επίσκεψη στο τεχνητό νησί που μοιάζει και το ξενοδοχείο ΑΤΛΑΝΤΙΣ, επισκεφτήκαμε το AL BARARI και μετά από 2 ημέρες επισκεφτήκαμε το DUBAI CREEK, που στο εστιατόριο είχαν φυτεμένη αιωνόβια ελιά, που φαίνεται στη φωτογραφία. Δρομολογημένη επόμενη τέταρτη επίσκεψη είναι οι ανθοστόλιστοι κήποι, μιας και θα υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος, επειδή από σήμερα αρχίζει το ραμαζάνι, και οι εργαζόμενοι έχουν λιγότερες ώρες εργασίας.Θα γνωρίσουμε και το έθιμο του ραμαζανιού με τα ήθη, έθιμα, εκδηλώσεις, δραστηριότητες.
Η Ώρα της Ποίησης στο Γυμνάσιο Μελιγαλά
Έφη Κοντοπούλου
Απρίλιος 2021
Η μοναδική και ανεπανάληπτη ώρα της ποίησης στο Γυμνάσιο Μελιγαλά , λάμβανε
χώρα σε μία μεγάλη μαθητική αίθουσα στον δεύτερο όροφο του Γυμνασίου και Λυκείου του
Μελιγαλά, κατά τη χρονική περίοδο 1974-1976. Συναντιόμασταν μία ομάδα τριάντα
μαθητών ,από όλες τις τάξεις του σχολείου ,για περίπου δύο ώρες κάθε Παρασκευή, μετά
το πέρας των μαθημάτων, με επόπτη τον κύριο Βαγγέλη Τράγο, καθηγητή Γυμναστικής και
ποιητή.
Ο κύριος Τράγος ήταν ένας γεροδεμένος, ψηλός και μελαχροινός ,κάτω των σαράντα
ετών κύριος, με ελαφρά μελαγχολία και άπλετη ψυχική ευγένεια . Είχε βαθιά πίστη στο
Θεό, ανοιχτή καρδιά και βοηθούσε τους πάντες γύρω του.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Επισκεφτήκαμε χτες το νησί φοίνικα οικογενειακά και από το διαδίκτυο βρήκαμε το κείμενο και φωτογραφικό υλικό. Είναι ένας μαγευτικός χώρος και συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από όλο το Ντουμπάι και όχι μόνον. Απολαύσαμε το θέαμα με χρώματα, μουσική, την κίνηση των νερών που σε μαγεύουν, και το βιντεοσκοπούσαν χιλιάδες επισκέπτες. Στο διαδίκτυο υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα. Πάντως ο επισκέπτης αν δεν μελετήσει και ενημερωθεί δύσκολα έχει τη σύλληψη της εικόνας του τοπίου.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 5,7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021
2021г. – ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ - 200 χρόνια από το 1821
«…θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…» Ωδή Τετάρτη, Ανδρέας Κάλβος
25-26 Μαρτίου 2021
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ
200 ΧΡΟΝΙΑ της ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ
Μόσχα, 30 Μαρτίου 2021
Αγαπητοί φίλοι,
Με απερίγραπτη επιτυχία, με επίσημο και εορταστικό, ως αρμόζει στην περίσταση, χαρακτήρα, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021 στην καρδιά της ρωσικής πρωτεύουσας, στην αίθουσα τελετών της Κρατικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας (γνωστής και ως πρώην Βιβλιοθήκης «Λένιν») η έναρξη του 2ήμερου Κοινωνικό-Επιστημονικού Φόρουμ «200 ΧΡΟΝΙΑ της ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ» και του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «200 χρόνια της Εθνικής Αναγέννησης των Ελλήνων! Η ιστορική σημασία της Εθνικο-Απελευθερωτικής Επανάστασης του Ελληνικού Λαού το 1821. Διεθνής αντίκτυπος, επιρροή στα δρώμενα της εποχής, επικαιρότητα σήμερα !!!» (αρμόδιο για το Επιστημονικό Συνέδριο το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π.)
Άπλετη χαρά, συναισθηματική φόρτιση, ψυχική ευφορία, πνευματική ανάταση, θετική ενέργεια και αύρα. Και δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά στην εορταστική ημέρα της παλιγγενεσίας, ημέρα θριάμβου της ελληνο-ρωσικής φιλίας, της συμβολής της Ρωσίας στην απόκτηση της πολυπόθητης ελευθερίας, θριάμβου της αλήθειας, του ανθρωπισμού, της αρετής !!!


Συγκινητικοί χαιρετισμοί κατά τη διάρκεια της επίσημης τελετής έναρξης του Φόρουμ και του Συνεδρίου από τους:
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΚΟΥ
Την Τσικνοπέμπτη πήγα και φωτογράφισα στο Πεδίον Άρεως τους ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821. Ξαναπήγα την ερχόμενη Δευτέρα και τα φωτογράφισα πάλι, γιατί ο δήμος με τα συνεργεία καθάρισαν τα αγάλματα, έκοψαν τα αγριόχορτα και κλαδιά που κάλυπταν τα αγάλματα, και θα πρέπει ο χώρος του Πεδίου του Άρεως θα πρέπει να είναι σημείο αναφοράς για πολλές δράστηριότητες και Περιβαλλοντικά Προγράμματα. Προτείνω ανεπιφύλακτα όλους τους απανταχού Αθηναίους να επισκεφτούν το χώρο, απολαμβάνοντας τη χλωρίδα, πανίδα, αγάλματα, εκκλησίες γιατί έχει πλούσια ιστορία που σχετίζεται με τη Σχολή Ευελπίδων, το Ανάθεμα Βενιζέλου, το Θέατρο Άλσος , τα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη, τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, και το Green park στην οδό Μαυροματαίων. Συγχαρητήρια στο Δήμο Αθηναίων για τον καθαρισμό των αγαλμάτων τα οποία είχαν βεβηλώσει ορισμένοι ανεγκέφαλοι με μπογιές.
2021г. – ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ - 200 χρόνια από το 1821
«…θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…» Ωδή Τετάρτη, Ανδρέας Κάλβος
25-26 Μαρτίου 2021
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ
200 ΧΡΟΝΙΑ της ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ
1/ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ:
200 χρόνια της Εθνικής Αναγέννησης των Ελλήνων! Η ιστορική σημασία της Εθνικο-Απελευθερωτικής Επανάστασης του Ελληνικού Λαού το 1821. Διεθνής αντίκτυπος, επιρροή στα δρώμενα της εποχής, επικαιρότητα σήμερα !!!
2/ ΦΟΡΟΥΜ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΡΩΣΙΑΣ:
Η Ελλάδα και η Ρωσία ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον: γεγονότα, άνθρωποι, ιδέες.
Пρόγραμμα:
1η ημέρα -- 25 Μαρτίου 2021, έναρξη – 10:00.
Αίθουσα Τελετών Κρατικής βιβλιοθήκης Ρωσίας (πρώην Βιβλιοθήκης «Λένιν», επί της οδού: 3/5, Vozdvizhenka str., entrance # 3, 3rd floor.
09:30 – Καταχώρηση-εγγραφή συμμετεχόντων.
10:00 – Έναρξη Φόρουμ, χαιρετισμοί επισήμων.
– Εγκαίνια έκθεσης βιβλίου «Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του Ελληνικού Λαού στα αρχεία της Κρατικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας»
– Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής «Η Ελλάδα μέσα από το βλέμμα Ρώσων εικαστικών», με έργα Ρώσων ζωγράφων, μελών της Ένωσης Ζωγράφων Μόσχας». Στην έκθεση εκτίθενται έργων μελών της Ένωσης Ζωγράφων Μόσχας.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Ο Βαλυραίος μετανάστης στη Μελβούρνη της Αυστραλίας Τζίμης Μητρόπουλος την εποχή του '60 με την πολύτεκνη οικογένεια γονείς και αδέλφια του, πήγανε στη μακρινή Αυστραλία.Ο Τζίμης καθημερινά είναι στη γενετειρά του Βαλύρα και πλημμυρίζει η καρδιά και η ψυχή του Ελλάδα.
Παρακολουθεί καθημερινά τα δρώμενα στην Ελλάδα, είναι φανατικός λάτρης της μουσικής, παίζει με το μπουζούκι του και τραγουδά ερασιτεχνικά, και κάθε καλοκαίρι που έρχεται στη Βαλύρα με παλιούς φίλους παίρνει το μπουζούκι του σκορπίζοντας τις γλυκιές πενιές στην ατμόσφαιρα της Βαλύρας. Ένας φίλος του ήταν και ο Ηλίας Κοντόπουλος, έκαναν παρέα και ντουέτο τραγουδώντας τραγούδια εποχής και του αφιερώνει ένα ποίημα, μνημονεύοντας τον ένα χρόνο που μας βλέπει από ψηλά.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Την Τσικνοπέμπτη, πριν επισκεφτώ τον οδοντιατρό μου, που είναι στην Πλατεία Βικτωρίας.
Επισκέφτηκα το Πεδίο του Άρεως φωτογραφίζοντας τα αγάλματα των ηρώων του 1821, για να τους τιμήσουμε, μιας και γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821. Πολλοί Αθηναίοι δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει η οδός των ηρώων του 1821 και θα πρέπει να επισκεφτούν το Πεδίο του Άρεως, το οποίο θα τους αποζημιώσει με το παραπάνω, απολαμβάνοντας τις διάφορες διαδρομές και μαθαίνοντας την ιστορία του
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
ΖΟΥΣΑΜΕ
Η συλλογή φωτογραφιών είναι ο καρπός της αγάπης μου για να μην χαθούν οι μνήμες των δραστηριοτήτων του χωριού μας, τον 20ο αιώνα.
Η άμεση δύναμη της εικόνας με πρόσωπα – φύση – δραστηριότητες – ήθη – έθιμα – επαγγέλματα , είναι γεμάτη φως και αισιοδοξία.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Συνεχίζουμε με την τελευταία ανάρτηση φωτογραφίζοντας το 2009 από του Τζούμη τη Βρύση με κατεύθυνση τη Λάμπαινα φωτογραφίζοντας τους δρόμους της και στη συνέχεια φτάσαμε μέχρι το δρόμο στην Τρίοδο, που το πλίθινο σπίτι δεν υπάρχει ,γιατί η αδιαφορία μας και τα καιρικά φαινόμενα, που η πλίθα φοβάται τη βροχή έχει πλέον ερειπωθεί. Ακολουθήσαμε τη διαδρομή που γίνεται η κάθοδος της εικόνας της Παναγίας από τη Μονή Βουλκάνου προς Μεσσήνη, και η Χάρη της βοηθειά μας .
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Το 2009 ξεκινώντας από του Τζούμη τη βρύση ,βλέπουμε στο βάθος τον Πάμισο τη Βαλύρα και τον κάμπο της και στη συνέχεια κατηφορίζοντας το δρόμο στρίβουμε αριστερά και πηγαίνουμε προς το χωριό Λάπμπαινα.
Από το χωριό αυτό ήταν ο πατέρας της μάννας μου Χρίστος Παπαγεωργίου, που είχε μεταναστεύσει αρκετές φορές στην Αμερική που σήμερα είναι ένας ανηψιός του ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου, καθηγητής στο πανεπιστήμιο ΓΕΙΛ της Αμερικής και είχε κάνει έκθεση φωτογραφίας στην Αθήνα το 2008 και πριν τα Χριστούγεννα φέτος είχε η ΕΡΤ πάλι εκπομπή για τον συγγενή μας.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Συνεχίζουμε το έτος 2009 με διάφορες 3 διαφορετικές εκδηλώσεις.
Την πρώτη γιορτή του κολοκυθιού στην Πελεκανάδα
Την εκδήλωση του Μάριου Φραγκούλη στο στάδιο της ΑΡΧΑΙΑΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ και
Τις εκδηλώσεις της ίδιας χρονιάς στην ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ.
Μπορεί κάποιος να απολαύσει τα βίντεο που είναι στο διαδίκτυο και να συγκρίνει το τότε και το τώρα.
Η επόμενη ανάρτηση θα είναι όλοι η δρόμοι του γειτονικού χωριού ΛΑΜΠΑΙΝΑ και η είσοδος του Βουρναζίου το 2009
STIGMES APO TH VALIRA.wmv - YouTube_files
VALIRA-ITHOMI-HISTORY.wmv - YouTube_files
13062011019.mp4 - YouTube_files
ΒΑΛΥΡΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009 0001 - YouTube_files
Τυχαία διαπίστωσα ότι ο συντοπίτης, παλιός μαθητής και συνεργάτης μου Γιάννης Λινάρδος έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο βίντεο με φωτογραφικό υλικό από τη Βαλύρα προσώπων και του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβόλλοντος του χωριού μας Βαλύρας και της περιοχής μας.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Με τον Αντώνη Σκαρμέα από το χωριό Λάμπαινα Μεσσηνίας, είμαστε διαδικτυακοί φίλοι και παρακολουθώ τα έργα του τα οποία αναρτά στο Φ.Β. , που με αφήνουν κατάπληκτο κάθε φορά με τη διαφορετική θεματολογία του.
Η έμπνευση, η ιδέα, τα δημιουργηματά του, ο συνδυασμός χρωμάτων, η φωτογράφιση μας δείχνουν ένα σπουδαίο ταλέντο, γιατί εκτός των έργων του είναι αρχαιολάτρης, φυσιολάτρης, κοινωνικότατος , και συμμετέχει αφιλοκεδρώς σε όλα τα δρώμενα του χωριού του. Αυτό αποδεικνύεται από τη φωτογράφιση εντόμων, χλωρίδας ,πανίδας, και της φύσης γενικότερα και τα 3 από τα 6 έργα του έχουν άμεση σχέση με τη φύση (Ποτάμι, Φάρος, Φύση), ενώ τα άλλα 3 έχουν σχέση με την αρχαιότητα (Αρκαδική Πύλη, Τριήρης, Επιστροφή του Ερετριέου Οπλίτη ) .
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Τέσσερα αγαπημένα πρόσωπα της Βαλύρας μας βλέπουν τώρα από ψηλά και χαίρονται. Πρώτη η Βάσω Φειδά- Βύνιου, και ακολουθούν Στέφανος Μπάκας, Μήτσος Μακρής και σήμερα κηδεύτηκε ο Τάκης Παπασαραντόπουλος στο νεκροταφείο της Καισαριανής.
Τις ημέρες των Χριστουγέννων η Βάσω Φειδά- Βύνιου έφυγε από κοντά μας. Ήταν ο πατέρας της Παρασκευάς Φειδάς καραγωγέας και το μοναδικό κορίτσι από τα 5 αδέλφια.
Ήταν υπεύθυνη για πολλά χρόνια στην έκδοση της εφημερίδας "ΒΑΛΥΡΑ", και ήταν δική της ιδέα η ίδρυση δημοτικής βιβλιοθήκης στο χωριό μας.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Περπατώντας σήμερα 10-1-2021 με τον εξαδελφό μου Σταύρο Λάβδα, Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, Πάρκο Ελευθερίου Βενιζέλου, Βασιλίσσης Σοφίας, κυκλοφορούσαν ελάχιστοι άνθρωποι, ελάχιστα αυτοκίνητα, και όλοι είχαν την απαραίτητη μάσκα.
Περάσαμε και από τη Σεβαστοπούλειο Σχολή που εκεί πριν 50 χρόνια ήμουν στη σχολή μαθητείας της ΔΕΗ, στην οποία είχα εισαχθεί με εξετάσεις και φωτογράφισα εξωτερικά το κτίριο, απολαμβάνοντας το πάρκο που είναι απέναντι από τη σχολή και το μαιευτήριο Έλενα.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο συμμαθητή μου Στέφανο Μπάκα με τον οποίο τηλεφωνήθηκα τα Χριστούγεννα και 2 ημέρες μετά στην ονομαστική του εορτή και με τον ερχομό της νέας χρονιάς, πάθαμε σοκ οι συμμαθητές του, από το θανατό του, το οποίο είχε διαισθανθεί. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και -ζουσες, κλείνοντας το δωδεκαήμερο των Χιστουγγένων.
Γιάννη μου καθηγητά
φίλε χρονια σου πολλά
για την ονομαστική
σημερινή σου την γιορτή
Απ τα ξένα μακριά
του Μητροπουλου τα παιδιά
για τον φίλο Γιάννη λύρα
ευχωνται χρονάκια χίλια
Και θερμά συλληπητηρια
για ομορφόπαιδο βαλυρας
για φίλο και συμμαθητή
Μπάκα Νίκου Στεφανή.
Ελαφρύ να ειν το χώμα
στην γενέτειρα την γη
που σκεπάζει το κορμί του
στην Βαλυρα μας εκει
Τζίμης Μητρόπουλος Αυστραλία 7-1-2022
Αγαπητέ μας Στέφανε καλό παράδεισο.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Απολαύστε τις 106 φωτογραφίες με τη μηχανή του χρόνου τους δρόμους, τα σπίτια, και τους ανθρώπους συγκρίνοντας το τότε και το τώρα του χωριού μας. Σε επόμενες αναρτήσεις θα υπάρχει φωτογραφικό υλικό της πλατείας, της γειτονιάς μου, του σιδηροδρομικού σταθμού Βαλύρας, και των σταθμών του τραίνου στη Μεσσηνία.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Τὸ πρῶτο περιοδικὸ (8 φωτὸ) εἶναι ἰταλικὸ μὲ θέματα γαλλικὰ (Les Invalides, La Tour Eiffel, ἡ ἔκθεση τῶν Παρισίων).
Τὸ δεύτερο περιοδικὸ εἶναι ἀγγλικό.
Δύο περιοδικά του 1881 και 1888 , βρέθηκαν πεταμένα στα σκουπίδια μαζί με άλλα βιβλία και περιοδικά στην Πλατεία Βουδ στην Πάτρα, κοντά στο τρίτο γυμνάσιο Πατρών. Φαίνεται ο παλιός ιδιοκτήτης είχε κάποια σχέση με το εξωτερικό γιατί υπάρχουν αρκετά τεύχη του έτους 1888 και δυστυχώς όποιος φεύγει από τη ζωή αυτήν την τύχη έχουν πολλά πράγματα. Έχουν εικόνες χρωμολιθόγραφες και θα πρέπει κάποιος ειδικός να τα μελετήσει μαθαίνοντας πρόσωπα ,γεγονότα και καταστάσεις.
Συγχαρητήρια σε όλους τους φορείς της ταινίας ντοκυμαντέρ, προβάλλοντας, διασώζοντας και τιμώντας τους ήρωες του 1821,για τα 200 χρόνια από την επανάσταση. Εύχομαι τη νέα χρονιά να είμαστε απαλλαγμένοι από τον κορωναιό, και να τους τιμήσουμε με γιορτές, παρελάσεις, και εκδηλώσεις.
Έχω ετοιμάσει για το χωριό μου πλούσιο υλικό από τα διάφορα αρχεία, και θα δημιουργηθεί μια έκθεση ,τιμώντας τους προγόνους μας.
Απολαύστε τις φωτογραφίες των δυο θεματικών ενοτήτων, και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους δημιουργούς, διασώζοντας και προβάλλοντας την ιστορία μας, και είναι ένα από τα καλά του διαδικτύου που γνωρίζει και μαθαίνει κάποιος απο μακριά την ιστορία των προγόνων του.
Η πρώτη έχει το θέμα με τα γυρίσματα του "ΑΝΕΜΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" και η δεύτερη έχει σχέση με τη "ΖΩΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΤΟ ΨΑΡΙ ΤΡΙΦΥΛΛΙΑΣ",που γυρίστηκε πριν λίγα χρόνια και κυκλοφορεί στο διαδίκτυο με εθελοντές ηθοποιούς.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Μέσα από τις φωτογραφίες ζουν μνήμες ,πρόσωπα ,γεγονότα και καταστάσεις του χωριού μας Βαλύρα Μεσσηνίας . Πολλά πρόσωπα των φωτογραφιών μας βλέπουν από ψηλά, και χαίρονται που τα μνημονεύουμε. Η ανάρτηση αυτή έχει στόχο να θυμηθούν οι παλιότεροι και να γνωρίσουν και μάθουν οι νεότεροι. Πολλά από τα πρόσωπα μπορεί να είναι και δικά τους οπότε το συναίσθημα είναι αρκετά έντονο. Πολλοί από μας θα δουν τους εαυτούς τους σε νεαρή ηλικία με φίλους ,γνωστούς ζώντας τότε ευχάριστες δημιουργικές στιγμές.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Η ελλειπτική περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο στη διάρκεια του έτους των 365 ημερών, δημιουργεί τις εποχές και η κάθε μια έχει τα δικά της χαρακτηριστικά.
Στα παιδικά μου μαθητικά χρόνια υπήρχαν χάρτες που μας έδειχναν το γίγνεσθαι της κάθε εποχής του χρόνου , τους ήρωες του 1821, είχαμε σχολικούς κήπους για τη θεωρία και πράξη των φυσιογνωστικών μαθημάτων, τα οικοσιτά μας ζώα, τον κήπο μας και μπαξέ μας, και τρεφόμαστε με γνήσια βιολογικά ακατέργαστα προϊόντα χωρίς φυτοφάρμακα και συντηρητικά. Τώρα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και τα γνωρίζουμε από φωτογραφίες.
Στην Αθήνα στα φυλλοβόλα δέντρα τα πράσινα φύλλα κιτρινίζουν και αλλάζουν διάφορα χρώματα, που μας δείχνουν ότι φεύγει το φθινόπωρο και έρχεται ο χειμώνας με κρύα χιόνια και βροχές.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Το ιστορικό λεύκωμα της εφημερίδας Καθημερινή χαρακτηρίζει το 1967 "έτος των τανκς" και έχει εξώφυλλο ένα τανκς έξω από τη βουλή, με όλα τα γνωστά επακόλουθα για την Ελλάδα, την Κύπρο, και τους Έλληνες μέχρι το 1974. Στο άμεσο μέλλον θα αναρτήσουμε και τα 32 εξώφυλλα του λευκώματος της ιστορίας της εφημερίδας της Καθημερινής 1960-1991, δείχνοντας το στίγμα της κάθε χρονιάς.
Στις 21 - 4 - 1967 επιβλήθηκε η χούντα των συνταγματαρχών και έγινε σε πολλά μέρη της Ελλάδος τόπος εξορίας για πολλούς με αριστερά φρονήματα, που δεν ήταν αρεστοί στο καθεστώς της 21ης Απριλίου, και γίνονταν καθημερινά πολλές φιέστες υπέρ του νέου καθεστώτος.
Οι παλαιότεροι θα θυμηθούν. Οι νεότεροι θα ενημερωθούν. Το Ιστορικό Λεύκωμα της «Καθημερινής» φιλοδοξεί να καταγράψει τα σημαντικότερα γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών. Με αφετηρία το 1960 και κατάληξη τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990, ένας τόμος κάθε μήνα θα είναι αφιερωμένος ολόκληρος σε ένα έτος.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Έχω στην κατοχή μου τους 32 τόμους του Ιστορικού Λευκώματος της εφημερίδος Καθημερινής, τους 7 τόμους των εκδόσεων Δομικής 1991-7 και το Χρονικό του 20ου Αιώνα.
Φωτογράφισα προσθόφυλλο-οπισθόφυλλο για να θυμηθούμε τα γεγονότα των τελευταίων 40 χρόνων , καθώς και το στίγμα της κάθε χρονιάς. Απολαύστε τις φωτογραφίες των τελευταίων 40 χρόνων, χαρακτηριστική για την κάθε χρονιά προσθόφυλλο-οπισθόφυλλο .
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
ΤΟ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΙΝ
Ανάμικτα είναι τα συναισθήματα φωτογραφίζοντας το πριν και το μετά τις ράγες του τραίνου στο ίδιο σημείο το 2010 και το 2020, δέκα χρόνια αργότερα. Είναι λίγα μέτρα από το κτίριο του σταθμού στο δρόμο προς το Πλατύ εκεί που ήταν το πασάγιο και φυλάκιο στα μανιατέικα με τη φωτογραφία του δρόμου και της τότε παρέας. Τα τραίνα σταμάτησαν να κυκλοφορούν το 2011, που στα μαθητικά μου χρόνια ήταν το μαζικό μέσο μεταφοράς.ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Είναι έργα θεάρεστα, είναι έργα οικεία που τα βλέπεις μνημονευμένα, διαιωνισμένα, σταματημένα, ανίκητα και ακίνητα, μέσα από το γεγονός της φωτογραφίας. Όλες οι φωτογραφίες είναι από το χωριό μας Βαλύρα. Θα έλεγα η προσπάθεια αυτή να συμπληρωθεί διδακτικά πολύ γόνιμα, αν παρακινήσουμε τους μαθητές μας, να μελετήσουν την ιστορία των φωτογραφιών, να ονειρευτούν και να στοχαστούν ,πάνω σε αυτές.
Πάνω σε γελαστές μορφές που δεν γελούν πια.
Πάνω σε πόζες των ανθρώπων που δεν ποζάρουν πια.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο Ανδρέας Αύλιχος οδοντίατρος στην Πάτρα απόφοιτος του Προτύπου Πατρών, διαδικτυακός φίλος μου έστειλε φωτογραφίες της αποφοιτησής του από το σχολείο του τη σχολική χρονιά το 1987.
Το 1981 ήταν η τελευταία χρονιά που στο πρότυπο οι μαθητές έδιναν εξετάσεις, για να φοιτήσουν στο σχολείο αυτό. Στις φωτογραφίες που μου έστειλε υπάρχουν οι μαθητές και καθηγητές από τους οποίους ορισμένου μας βλέπουν από ψηλά και χαίρονται.
Μια άλλη ασπρόμαυρη φωτογραφία του 1969 είναι της Αικατερίνης Χρονοπούλου, από τον Ατσίχολο Αρκαδίας με τους μαθητές –καθηγητές του Τρίτου γυμνασίου Πατρών που ήταν τότε καθηγητής ο Θωμάς Μηχαηλίδης και αργότερα πήγε στο Πρότυπο σχολείο.